Ey sanem gönülüm sana alışkan
Başka bir kapıya yüz tutmaz
Başı başka birine teslim etmemiş
Başka bir mahleye ayak basmamış
Ey sanem gönlüm sana alışkan
Başka bir kapıya yüz tutmaz
Gönlümü dinimi yağma etmişsin
Her taraftan yolumu kesmişsin
Başımı ayağımı ayırt edemiyorum
Çünkü senin çevgenin topuyum ben
Ben ve senin aşkın kâfidir
Nerede senin dışında bir ibadetgâh?
Ben tevazu şerabını içtiğimde
Bütün renk ve koku âleminden azad oldum
Benim gönülüm sana alışkan
Başka bir kapıya yüz tutmaz
Bundan böyle ben ve âşık bir cân
Ve Hu Hu diyen mecnun bir kalp
Gönlüme bir nûr lütfettiğinden beri
Bensiz bizsiz hep “O“ diyor gönlüm