Ey garîb bülbül gülistân içre efgânın nedir
Hem-demin güldür senin yine bu nâlânın nedir
Şâd olanlar ağlamaz gamlı olan gülmez denir
Gamdan âzâd olmadın bu şâd u handânın nedir
Bu ile geldin kimesne sana hîç yâr olmadı
Yâr-ı gârın kim senin aceb ki ihvânın nedir
Her biri yârın yolunda varını eyler fedâ
Ey gönül senin dahi yârına kurbânın nedir
Bu hayâl-i vasl ile efgân u âhın ne aceb
Kıldığın vaslın temennâ yâr-ı zîşânın nedir
Her birinin gönlü içre bir misâfir eğleşir
Ey gönül senin derûnundaki mihmânın nedir
Bu fenâda her birinin nice nice şânı var
Lâ-mekân ilindeki senin dahi şânın nedir
Kimseler bilmez mukadder kıymetini ey gönül
Yâ bilen bunda seni kimdir nişânın ki nedir
Herkesin bir kârı var senden fakîr hîç kimse yok
Hangi pâzâr içresin yâhûd ki dükkânın nedir
Geldin ammâ bu ile yokdur evin gurbetdesin
Hangi ildensin senin yurdun ad u sanın nedir
Her biri bir yol tutup gider iyi vü ger fenâ
Hangi râhasın revân yoldâş kervânın nedir
Her biri bir sulbden gelmiş ve hem bir aslı var
Sen kimin bâğı nihâlisin gülistânın nedir
Herkesin bir azığı vardır tedârik eylemiş
Sen de yolcusun bu ilden azık u nânın nedir
Her biri bir emre mahkûm hükm eden bir şâhı var
Sen kimin emrine bağlısın bu sultânın nedir
Devr eder pervâneler etrâf-ı şem'i dem-be-dem
Dost cemâli şem'ine senin bu devrânın nedir
Ey Hulûsî herkesin ta'yîbine oldun hedef
Bu nasıl cürmün büyük bilmem ki isyânın nedir
-Es-Seyyid Osman Hulûsî Efendi -
Somuncu baba